بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿1﴾
انصاریان
چهره در هم کشید و روی گردانید،
Text size
Compare 'Abasa in Persian
Compare up to three translations verse by verse.
أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ﴿2﴾
انصاریان
از اینکه آن مرد نابینا نزد او آمد!
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﴿3﴾
انصاریان
تو چه می دانی شاید او [در پرتو تعالیم اسلام از آلودگی] پاک و پاکیزه شود
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ﴿4﴾
انصاریان
یا متذکّر [حقایق] گردد و آن تذکر او را سود دهد؛
أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ﴿5﴾
انصاریان
اما کسی که خود را ثروتمند نشان می دهد
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴿6﴾
انصاریان
تو به او روی می آوری [و نسبت به وی اهتمام می ورزی]
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴿7﴾
انصاریان
در حالی که اگر او نخواهد خود را [از آلودگی های باطنی و عملی] پاک کند تکلیفی بر عهده تو [نسبت به او] نیست؛
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ﴿8﴾
انصاریان
و اما آنکه شتابان نزد تو آمد
وَهُوَ يَخْشَىٰ ﴿9﴾
انصاریان
در حالی که [از پروردگارش] می ترسد،
فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ﴿10﴾
انصاریان
تو [با روی گردانی] از او به دیگران می پردازی.
كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ﴿11﴾
انصاریان
این چنین [برخوردی شایسته] نیست، بی تردید این آیات قرآن مایه پند است.
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿12﴾
انصاریان
پس هرکه خواست از آن پند گیرد،
فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ﴿13﴾
انصاریان
در صحیفه هایی است ارزشمند
مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ﴿14﴾
انصاریان
بلند مرتبه و پاکیزه
بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ﴿15﴾
انصاریان
در دست سفیرانی
كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ﴿16﴾
انصاریان
بزرگوار و نیکوکار.
قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ﴿17﴾
انصاریان
مرگ بر انسان، چه کافر و ناسپاس است!
مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ﴿18﴾
انصاریان
[خدا] او را از چه چیز آفریده؟
مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴿19﴾
انصاریان
از نطفه ای [ناچیز و بی مقدار] آفریده است، پس او را [در ذات، صفات و اندام] اندازه لازم عطا کرد.
ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﴿20﴾
انصاریان
آن گاه راه [هدایت، سعادت، خیر و طاعت] را برایش آسان ساخت.
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ﴿21﴾
انصاریان
سپس او را میراند و در گور نهاد،
ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﴿22﴾
انصاریان
و سپس چون بخواهد او را زنده می کند.
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴿23﴾
انصاریان
این چنین نیست [که وظیفه اش را انجام داده باشد] هنوز آنچه را به او دستور داده به جا نیاورده است.
فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿24﴾
انصاریان
پس انسان باید به خوراکش با تأمل بنگرد
أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ﴿25﴾
انصاریان
که ما [از آسمان] آب فراوانی فرو ریختیم.
ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ﴿26﴾
انصاریان
سپس زمین را [به صورتی سودمند] از هم شکافتیم.
فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ﴿27﴾
انصاریان
پس در آن دانه های فراوانی رویاندیم،
وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ﴿28﴾
انصاریان
و انگور و سبزیجات
وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ﴿29﴾
انصاریان
و زیتون و درخت خرما….
وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ﴿30﴾
انصاریان
و بوستان های پر از درخت تناور و بزرگ
وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ﴿31﴾
انصاریان
و میوه و چراگاه
مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴿32﴾
انصاریان
تا مایه برخورداری شما و دام هایتان باشد. ….
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿33﴾
انصاریان
پس زمانی که آن بانگ هولناک و مهیب در رسد،
يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿34﴾
انصاریان
روزی که آدمی فرار می کند، از برادرش….
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿35﴾
انصاریان
و از مادر و پدرش….
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿36﴾
انصاریان
و از همسر و فرزندانش
لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ﴿37﴾
انصاریان
در آن روز هرکسی از آنان را کاری است که او را به خود مشغول می کند [تا جایی که نمی گذارد به چیز دیگری بپردازد.]
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ﴿38﴾
انصاریان
در آن روز چهره هایی درخشان و نورانی است
ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ﴿39﴾
انصاریان
خندان و خوشحال….
وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ﴿40﴾
انصاریان
و در آن روز چهره هایی است که بر آنان غبار نشسته
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿41﴾
انصاریان
[و] سیاهی و تاریکی آنان را فرا گرفته است؛ ….
أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ﴿42﴾
انصاریان
آنان همان کافران بد کارند.